Period hiper produkcije..

Primjer hiper produkcije možemo pronaći u našem primjeru, primjeru prvog bh. digitalnog labela. Naime, predstavljanjem novog materijala gotovo sedmicno dolazimo do izrazaja kao najaktivnija izdavacka kuća u Bosni i Hercegovini. Mnoštvo mladih lica se predstavilo upravo na ovoj platformi, a pored mladih tu se mogu pronaći i neka poznatija imena.

U trenutnom naletu od 5 izbacenih singlova, nekada i dva sedmicno predstavili smo najave za dva nadolazeća EP-a pod okriljem ovog labela – “Duhovi Sarajeva” od Ariela Tanovića (Aki) i “Rulet” od Stjepana Jelice (Albino). U ovom bloku hiper produkcije su objavljena dva spota te se nadamo da ce se taj broj povećati.

Osim spotova možemo pomenuti i jedan vizuelni video čiju vizuelizaciju potpisuje Ado Meduseljac. Dizajn za već pomenuti materijal potpisuje Eldin Džaferagić te isti možete ekskluzivno pogledati u nastavku. Za produkciju svakog singla zaslužan je jedan od osnivača labela Mak Mehić.

U nastavku Vam možemo najaviti još mnoštvo kako novog materijala, spotova tako i novih imena pod okriljem 1kroz1 digitalnog labela. Veliko hvala svima koji podržavaju naš rad.. #1love #onfire

“Ko” je 1kroz1?

1kroz1 je prvi digitalni label na području Bosne i Hercegovine.

post4

“Ko” je 1kroz1?

Skupina muzičkih entuzijasta koji žive i dišu muziku 24/7/365. Krug ljudi sa godinama iskustva u području kojim se bave.

Kao i osnivači ovog labela Miralem Salihović (producent – poznatiji kao “King Mire”) i Mehmedalija Mehić (izvođač – poznatiji kao “Makk”). Produkcijski tim, osim Mire-ta, čini i mladi Stjepan Jelica (poznatiji kao “AlBino”). Za web i grafički dizajn, te fotografiju je zadužen Eldin Džaferagić (eldodesign).

post7

1kroz1 je ono što je falilo sceni — jedno mjesto na kojem, u isto vrijeme, možete surađivati sa najvećim imenima i vršiti distribuciju vaše muzike na najelitnije muzičke servise. Ako želite kvalitetne usluge produkcije, snimanja, digitalne distribucije — na pravom ste mjestu!

Moderna muzika: Nova era ili ispiranje mozga?

Svi ljudi koji se bave muzikom su muzičari, ali da li je svako muzičko stvaralaštvo i pravi odraz muzike ili se iza njega kriju neke druge interesne sfere koje su dotakle svaki današnji posao, zanimanje, hobi i društvenu djelatnost. Kulturološki gledano, u povijesti se u početku muzika dijelila na niskokulturalnu muziku koja bi obuhvatala jazz, rock i slične muzičke pravce, dok bi se visokokulturalnom i umjetničko-vrijednonosnom smatrala muzika baroka i renesanse.

Svojevremeno, Beethoven bi uobičavao reći da je odličan umjetnik; najvrijednije blago koje jedna zemlja može imati. S tim u vezi, čak i danas je numera koju interpretator izvodi ogledalo i odraz socijalnog stanja i vrijednovanja stvari koje su pokretač dobrih vibracija i motivator pozitivnih stanja.

Nakon smjene muzičkih pravaca (Rock, Punk, Heavy metal) do 1970-ih, nastupa novi val u kojem je u jugoslovenskom razvoju društva osnivana i Komisija za šund koja je na većinu socijalno i društveno etiketiranih pjesama stavljala etiketu šunda, te povećavanjem poreza onemogućavala izdavanje albuma tog tipa. Takav sistem i način ophođenja bi se jednim dijelom mogao preslikati na kasniju ili možda čak i današnju eru hip-hopa i sličnijih pravaca alternativne muzike. Note, stihovi i tekstovi koji su pogađali u srž socijalnih, ekonomskih, političkih ili nacioanalnih problema se svjesno stavljaju u drugi plan i bivane onemogućivane, zabranjivanje i kontrolisane.

U modernom dobu, nakon elektronizacije i tehnološkog uspona u kreiranju muzike, smjenjivanja žanrova i tema, muzičkih podloga, promocija i koncerata, koncertnih dvorana preko stadiona do savremenih klubova, nameće se pitanje, ustavari, koliko je muzika kao umjetnost vrijedna i da li je (ne)kvalitetna zbog sebe same ili slušaoci životnim trendovima podržavaju samo ono, što bi nekadašnja nam Vlada rekla, što je ŠUND. Pošto se sam šund ponajviše odnosi na nepostojanje umjetničke vrijednosti u književnosti, onda bi se u muzici mogao povezati samo s nekim žanrovima (rep kultutura, naprimjer, pisanje poezije ili stihova uz matricu). Za mnoge muzičke oblike možda bi bolje bilo upotrijebiti riječ KIČ. To je niskokulturalno djelovanje u bilo kojom dijelu stvaralaštva sa ciljem što veće pažnje i dostupnosti, izostavljajući često moralne naputke sa velikom dozom neukusa.

Ko ti to ‘baje’?

Gdje prestaje muzika, tu počinje strah. Zvuk koji polahko prerasta u muziku, dobija smisao. Ljudi koji nemaju ukusa, ubijaju smisao i svrhu. Ljubav, domovina, ljepote ovosvjetskog ruha, dešavanja u gradskim mahalama, sportski i društveni događaji, gradovi, svakojaka druženja i zabava su desetljećima i stotinama godina bile teme interpretatora muzike. Sevdah je žudio za ljubavnim žarom, kulturnom baštinom, ljepotama zemlje. Narodna ili tradicijska muzika je spajala nacije, a narodno kolo je spajalo ljude. I drugi žanrovi su pjevali o ljubavi.

21. vijek je sa sobom donio mnogo negativnih stvari u cijelom svijetu. Način na koji se muzika poima i promoviše je za muzičke kritičare nerazumljiva. U tolikom obimu da je više teško prokomentarisati i reći bilo šta o tekstu jedne pjesme. Scenski nastupi su prvi pokazatelji primjera kako publika treba da slijepo prati sve negativnosti. Oblačenje, govori i stavovi muzičara su dotakli dno dna ljudske misli i borbe za očuvanje ljudskih vrijednosti. Medijska pažnja je usmjerena prema onima koji će ljude, pogotovo mlade, zaokupirati lažnim nadama i maskama, dok se stvarni problemi ostavljaju po strani. Nameću se trendovi koji nas sve dublje vode u dugove, a rezultati svega su masovna pojava nemorala, nepoštivanja, razvoda brakova, raspada porodica kao stuba društva, navođenje na pogrešne strane koje mlade često vodi u smrt.

 

Autor: Ahmed Novalić